مبعث

«هدایت جاویدان»

یکی از مهمترین راههای شناخت انبیاء، ارائه کاری فرا بشری توسط آنهاست که قرآن کریم از آن، با عنوان "بیّنه" و یا "آیت" تعبیر می‌کند و در بین مسلمین از آن به "معجزه" یاد می‌شود.

چون نبوت پیامبران گذشته به دوران معین و محدودى اختصاص داشت، دوران معجزه آنان نیز طبعا کوتاه و محدود و تنها براى مردم آن دوران بوده است؛ زیرا براى عده‏اى از مردم آن عصر، با دیدن این معجزه‏هاى موقت و محدود اتمام حجت مى‏گردید و براى عده دیگر نیز به وسیله نقل پیاپى و متواتر، اذعان و یقین حاصل و حجت خدا بر آنان تمام مى‏شد.

ولى یک شریعت و نبوت جاودانى، باید داراى یک معجزه و بیّنه جاوید نیز باشد؛ زیرا معجزه اگر محدود و منحصر به یک زمان گردد، گذشتگان و آیندگان نمى‏توانند آن را با چشم خود درک نمایند و اخبار و نقل‏هاى پی در پی نیز در اثر مرور زمان ممکن است از بین برود و یا لااقل در اثر عوامل مختلف، تردیدهایى در آنها به وجود آید.

در این صورت براى مردم آینده...

بقیه را در ادامه مطلب بخوانید...

ادامه نوشته

عکس مبعث پیامبر

چندتا عکس که شاید به دردتون بخوره...

بقیه عکسها در ادامه مطلب...

---

 

 

ادامه نوشته

مبعث پیامبر(ص)

با عرض تبریک به مناسبت مبعث پیامبر مطالبی که شاید به دردتون بخوره...

---

بعثت پیامبر (صلّی الله و علیه و آله و سلّم)

بعثت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) یا برانگیخته شدن آن حضرت به مقام رسالت، مهمترین فراز از تاریخ اسلام بوده و نزول قرآن کریم نیز از این زمان آغاز می‌گردد. کلمه بعثت به معنای «برانگیخته شدن» بوده و در اصطلاح به مفهوم فرستاده شدن انسانی از سوی خداوند متعال برای هدایت دیگران می‌باشد.

همانطور که از روایات اسلامی و مطالعات تاریخی برمی‌آید، مسأله بعثت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در ادیان الهی با برخی از خصوصیات و نشانه‌ها، قبل از ظهور آن حضرت، مطرح بوده و بسیاری از اهل کتاب و پاره‌ای از اعراب مشرک نیز با آن آشنایی قبلی داشته‌اند. نوید و بشارت ظهور پیامبر خاتم (صلی الله علیه و آله و سلم)، به تصریح قرآن در تورات و انجیل ذکر گردیده و حضرت عیسی (علیه السلام) نیز پس از تصدیق توراتی که به حضرت موسی (علیه السلام) نازل شده بود، به برانگیخته شدن رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بشارت ....

                                                     متن کامل را در ادامه ی مطلب بخوانید...

ادامه نوشته

شهادت امام کاظم(ع)

«میراث دار علوم »

 قصد حج کرد؛ ولی نه برای بهره بردن از این سفر؛ بلکه می‌خواست قدرت خود را به رخ بکشد؛ غافل از آن که قرار بود گرد حریم قدرت مطلق طواف کند. وارد مسجد الحرام شد. محافظان برایش راه باز می‌کردند تا او اعمال به جا آورد. هیچ کس جرأت سبقت گرفتن از خلیفه عباسی هارون الرشید⁽¹⁾ را نداشت.  

آن مرد نیز در حال طواف بود. یکی از محافظان او را کنار زد؛ ولی با صدایی که به گوش هارون الرشید می‌رسید، بلند گفت: خداوند در این مکان همه بندگانش را مساوی قرار داده و با همان استواری، این آیه را تلاوت کرد: "...آن را براى همه مردم، برابر قرار دادیم، چه کسانى که در آنجا زندگى مى‏کنند یا از نقاط دور وارد مى‏شوند ..."⁽²⁾

 گوینده سخن، اعمالش را دوباره از سر گرفت؛ بدون این که هیچ دلهره‌ای از خلیفه داشته باشد؛ زیرا دل در گروی دیگری داشت. در تمام اعمال بر خلیفه مقدم بود. خلیفه جسارت و شهامت او را دید و بعد از نماز، او را خواست. او در پاسخ گفت: من با او کاری ندارم، اگر او با من کاری دارد به نزد من بیاید. هارون بعد از شنیدن پاسخش گفت: راست می‌گوید و نزد او رفت.

ادامه در ادامه مطلب...

ادامه نوشته