امام جواد-متن

راه آرامش»

" حال چه کنم؟ چگونه این ضرر را جبران کنم؛ من اصلا شانس ندارم؛ خداانگار من را فراموش کرده ..."

این جملات برایمان آشنا نیست؟! خواسته یا ناخواسته، هنگامی که مالی را از دست می‌دهیم و یا این که دچار ضرری مادی در زندگی می‌شویم، شبیه این جملات را یا به زبان می‌آوریم و یا از ذهن ما می‌گذرد، اما قرآن دیدگاهی کاملا متفاوت را به ما عرضه می‌کند، آنجا که می‌فرماید:

"هرآینه ما آنچه را روی زمین است، زینت آن(زمین) قرار دادیم تا این که ایشان را بیازماییم که کدامیک اعمال نیکوتر انجام می‌دهند" (1)

بی تابی در مصیبت ها، پیش زمینه نابودی است، چون در حقیقت اکراه داشتن به حکم و عمل خداوند است. بعد از آنکه تلاش خود را انجام دادیم و هر آنچه در توان داشتیم به کار گرفتیم تا نعمتی از دست ما خارج نشود، ولی بنا به خواست خدا نشد، چاره چیست؟ آیا بی قراری و ناراحتی، نعمت از دست رفته را بر می‌گرداند؟ بی قراری در از دست دادن مواهب و موقعیت‌های مادی، به معنی سرافکندگی در آزمایش الهی است.در نقطه مقابل، صبر دراین گونه مشکلات نه تنها باعث می‌شود که سر بلند از این آزمایشهای الهی بیرون آییم، بلکه خداوند نیز به لطف خود ما را پاداش می‌دهد. سیره ائمه اطهار نیز ما را به صبر در این شرایط دعوت می‌کند.

"آمده است که برای امام جواد (علیه السلام) پارچه‌های قیمتی فرستادند. در راه دزد آنها را به سرقت برد. شخصی که مامور رساندن پارچه‌ها به حضرت بود ماجرا را طی نامه‌ای به حضرت اطلاع داد. حضرت به خط خویش در جواب او این جملات را مرقوم فرمودند:

جان و مال از مواهب خوشایند الهی است که همچون امانتی به ما سپرده شده است. بهره می‌دهد آنچه در خوشی و سرور از آن بهره گرفته شده است و دارای مزد و پاداش است آنچه از ما می‌گیرند. بنابراین آن کس که بی قراری را بر صبر مسلط گرداند، اجرش از بین می‌رود و ما پناه بر خدا می‌بریم از آن که چنین گردد." (2)

درست است که آن دزد با این عمل خود، راه شقاوت را پیش گرفته است ولی عاقل می‌داند که بی تابی در مصیبت‌ها فایده‌ای ندارد، چرا که هر چیزی که خداوند مقدر کرده باشد، بالاخره واقع می‌شود و بی تابی و ناراحتی دارایی از دست رفته را باز نمی‌گرداند. تردیدی نیست که پس از سپری شدن مدت زمانی،فرد باید ترک بی تابی کند، پس چه بهتر که از آغاز خود را از ناراحتی برهاند، تا اجرش تباه نشود. البته بدست آوردن این دیدگاه نیازمند صبر و تلاش بسیار است که فقط با ایمان به خدا و یاری او حاصل می‌گردد.

(برگرفته از کتاب "جامع السعادات" تألیف: علامه ملا مهدی نراقی(ترجمه آقای کریم فیضی)، (با تلخیص و اضافات))

 

سایت مذهبی وبفرارسیدن دهم ماه رجب، سالروز میلاد

باب المراد(3) اهل بیت،

حضرت امام محمد بن علی الجواد (علیه السلام)

را به تمامی مسلمانان، به خصوص شما دوست گرامی تبریک و تهنیت می‌گوید.

شهادت امام جواد-متن

«بیدارشدن با خوابیدن»

به یاد مرگ و سراى بعد از آن یعنی عالم برزخ و قیامت(1) بودن، یکی از بهترین موعظه‌ها و سازنده‌ترین اندرزها براى هر انسان است. کلام پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) در این خصوص نیز همین مطلب را بیان می‌کند که آن حضرت فرمود: "مرگ به‌عنوان موعظه‌گر کافیست."(2)

اما سؤالی که ممکن است مطرح شود، آنست که آیا راهی وجود دارد که بتوان به شکلی ملموس‌ بخشی از آنچه بعد از مرگ روی می‌دهد را درک کرد؟ آیا در این زمینه عامل تذکری وجود دارد که بتواند علاوه بر این که یاد مرگ را در دل ما زنده نگه دارد، تجربه‌ای از آنچه بعد از مرگ روی می‌دهد را به ما نشان دهد؟

هنگامی که به قرآن کریم مراجعه می‌کنیم، با این کلام الهی مواجه می‌شویم که فرمود: "خداوند روح انسان‌ها را هنگام مرگشان به تمامی باز می‌ستاند و (نیز) روح کسی را که نمرده است به هنگام خواب(قبض می‌کند). پس آن روح را که مرگ را بر او مقدر کرده نگاه می‌دارد و دیگری را تا سرآمدی معین باز می‌فرستد. قطعا در این امر نشانه‏هاى روشنى است براى کسانى که اندیشه مى‏کنند."(3)

همان طور که می‌بینیم خداوند در این آیه به مقایسه مرگ و خواب پرداخته است. بنابر این یکی از راه‌هایی که می‌توان به‌وسیله آن بهتر مرگ را درک کرد و با یادآوری و توجه به آن، مرگ را از یاد نبرد، تأمل در شباهت بین خواب و مرگ است. در همین راستا، روایات رسیده از معصومین(علیهم السلام) نیز به خوبی شباهت بین خواب و مرگ را برای ما ترسیم می‌کند.

به عنوان نمونه از امام جواد (علیه السلام) سوال شد: "مرگ چیست؟" ایشان در جواب فرمود: "مرگ همان خوابی است که هر شب شما را فرا می‌گیرد؛ با این تفاوت که مرگ مدتش طولانی تر است و شخص از آن بیدار نمی‌گردد مگر در روز قیامت ..."

اگر با دقت به حدیث و آیه قرآن بنگریم، هردو به جداشدن روح از بدن در هنگام مرگ و خواب اشاره می‌کنند؛ با این تفاوت که هنگام مرگ دیگر بازگشتی برای روح به بدن نخواهد بود.

امام جواد (علیه السلام) در ادامه حدیث با بیان تشابه بین حالات انسان در خواب و مرگ، از این شباهت به عنوان وسیله‌ای برای تذکر به سختی یا راحتی بعد از مرگ استفاده می‌کند و می‌فرماید:

"مگر انسان در خواب انواع شادمانی را نمی‌بیند که توصیف آن ممکن نیست و همچنین با اقسامی از ترس مواجه نمی‌شود که قادر به توصیف آن نیست؟ پس با این وجود، حالت شادمانی در خواب و ترس در آن چگونه است؟(آیا تنها به همین دلیل که نمی‌توان آنرا توصیف نمود، می‌توان منکر آن گردید؟) مرگ (نیز) همین است (از همین قسم است)؛ پس برای آن آماده شوید."(4)

همان طور که معلوم است، در عالم خواب این جسم مادی ما نیست که ترس و شادمانی یا هر احساس دیگری را تجربه می‌کند، پس می‌توان به طور ملموس دریافت پس از مرگ نیز اگر چه با این جسم مادی وارد عالم برزخ نمی‌شویم، اما احساسی مشابه را تجربه می‌کنیم.

چه خوب است صبح هنگام که از خواب بیدار می‌شویم، فرمایش امام جواد (علیه السلام) را در خاطر داشته باشیم و آنچه که در خواب بر ما گذشته را به‌خود یادآوری نماییم و بپنداریم که خداوند عمری دوباره و فرصت جبرانی مجدد به ما عطا نموده است. پس برای آماده‌سازی زندگانی بعد از مرگ و راحتی و رفاه آن دوران و گریز از سختی‌ها و ترس و اندوه آن هنگام تلاش و کوشش نماییم. شاید دیگر فرصتی برای ما مهیا نشود ...

 

سایت مذهبی وب فرارسیدن آخرین روز ماه ذی القعده، سالروز شهادت

نهمین امام شیعیان،

حضرت امام محمد بن علی الجواد (علیه السلام)

را به تمامی مسلمانان، به خصوص شما دوست گرامی تسلیت می‌گوید.

شهادت امام جواد- شعر

شهادت امام جواد(علیه اسلام):

در حجره میان روضه ها می سوزی

با غصه ی ظهر کربلا می سوزی

شمع رخت آب می شود هرلحظه

با ذکر  رضا رضا رضا  می سوزی

 رضا محمدی

میلاد امام جواد(متن)

«جستجوی سپاسگزاری »

اگر صاحب چشمی نابینا شود و سپس بینایی خود را به دست آورد، آن را به واقع "نعمت" شمرده و در صدد شکر بر می‌آید، ولی اگر دچار نابینایی نشده و همیشه بینا باشد، کمتر شکر آن را به جا می‌آورد. این از غفلت انسان سرچشمه می‌گیرد؛ چرا که در این حالت، شکر نعمت‌ها وابسته به از دست رفتن آنها و بازگشت مجدد آنها در زمانی دیگر است، در حالی که نعمتی که همواره وجود دارد، برای سپاسگزاری نمودن اولویت دارد.

اهمیت شکر تا جایی است که قرآن و احادیث آن را نه تنها سبب حفظ نعمت‌ها دانسته اند، بلکه افزایش نعمت‌ها از جانب خداوند را نیز نتیجه شکر بیان کرده اند. به عنوان نمونه، امام جواد(علیه السلام) می‌فرمایند:

"افزونی نعمت از طرف خدا قطع نمی‌شود، مگر سپاسگزاری از سوی بندگان قطع شود."(1)

حال که به فرموده امام(علیه السلام)سپاسگزاری این قدر مهم تلقی شده است، سؤالی که در ذهن مطرح می‌شود، این است که "چه کنیم که نسبت به این امر مهم غافل نباشیم؟"

با بیان چند راهکار و استفاده از آن، سعی می‌کنیم خصلت پسندیده شکرگزار بودن را در وجود خود ایجاد کنیم.

اول، معرفت خداوند و تفکر در آفریده‌های او و انواع نعمت‌های ظاهری، باطنی، عمومی و خصوصی.

دوم، بدانیم آنهایی که از دنیا رخت بربسته اند، مهم ترین تقاضایشان از خداوند، این است که به دنیا بازگردانده شده و با انجام عمل صالح در دنیا(2)، در آخرت از عذاب خلاصی یابند یا بر درجات آنها افزوده شود. لذا سعی کنیم با حضور در گورستان ها و تفکر در این خواسته آنها، زمینه تنبه را در خود ایجاد کنیم. همچنین با شکر نعمت عمر، خود را مانند یکی از آنها تصور کنیم؛ با این تفاوت که دعایمان به اجابت رسیده، به دنیا برگشته ایم و فرصت داریم باقی مانده عمر خود را در کارهایی صرف کنیم که سفرکردگان از دنیا، به سبب آنها خواهان برگشت هستند.

سوم، بعضی از موجبات هلاک و مرگ را که در ایام عمرمان برای ما رخ داده است، مانند مصیبت‌های بزرگ و بیماری‌های سخت، به یاد آوریم و رهایی از آنها را به خاطر بسپاریم. در نتیجه زندگی و نعمت‌های خود را غنیمت شمرده، خداوند را به سبب آن شکر کنیم و از آنچه برایمان وارد می‌شود و مخالف خواسته ماست، اندوهگین نشویم.

چهارم، در هر مصیبت و بلا در دنیا، خداوند را شکر کنیم که مصیبتی بزرگتر از آن به خصوص مصیبت در دین (که ممکن است باعث از دست رفتن ایمان ما شود) بر ما وارد نشده است.(3) از این رو بود که حضرت عیسی (علیه السلام)در دعای خود گفت: "خداوندا! مصیبتم را در دینم قرار مده."(4)

پنجم، به سبب این که بعضی از مصیبت ها، عقوبت گناهی است که انجام داده ایم، زمانی که این عقوبت در دنیا به ما برسد اغلب از عقوبت آخرت، که به فرموده قرآن به مراتب سنگین تر است،(5)نجات می‌یابیم. چنان که رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: "همانا بنده زمانی که گناهی را انجام دهد و سختی یا بلایی در دنیا برایش برسد، خداوند کریم تر از آن است که دوباره عذابش کند."(6)پس باید خداوند را به جهت تخفیف در مجازات شکر کنیم.

براستی اگر نعمت‌های خود را قدر بدانیم و حقیقتا فرموده امام جواد(علیه السلام)درباره سپاسگزاری را در درون قلب خویش باور کنیم، سعی می‌کنیم با شکر نعمات الهی، حتی در شرایط سخت، نه تنها نعمت‌های داشته خود را از دست ندهیم، بلکه با این قدردانی راه را برای افزایش نعمت‌های ناداشته باز کنیم.

(برگرفته از کتاب "جامع السعادات" تألیف: علامه ملا مهدی نراقی(ترجمه آقای کریم فیضی)، (با تلخیص و اضافات))

وبلاگ مذهبی وب فرارسیدن دهم ماه رجب، سالروز میلاد

وارث علم اولین و آخرین، امام نهم و حجت و معصوم یازدهم

حضرت امام محمد بن علی الجواد(علیه السلام)

را به تمامی مسلمانان، به خصوص شما دوست گرامی تبریک و تهنیت می‌گوید.